Jak wygląda atak padaczki u psa i co robić w takiej sytuacji
Anna Ziemińscy | Zaktualizowano
Padaczka u psów to poważne schorzenie, które wynika z zaburzeń w funkcjonowaniu i formowaniu stymulacji komórek nerwowych w określonych częściach mózgu. Ataki padaczkowe są uważane za epilepsję, gdy pojawiają się wielokrotnie w odstępie większym niż 24 godziny. W przypadkach, gdy atak występuje isolado, może być spowodowany inną chorobą lub schorzeniem.
Epilepsja u psów może być wywołana różnymi przyczynami, a miejsce zaburzenia jest czynnikiem decydującym. Epilepsja wewnątrzczaszkowa może mieć przyczyny symptomatyczne i idiopatyczne. Z kolei przyczyny zewnętrzne mogą obejmować schorzenia metaboliczne, niedobory witamin, zatrucia lub stosowanie pewnych leków. Ataki epilepsji zazwyczaj zachodzą w czterech fazach: faza prodromalna, aura, ictus i faza postictalna.
W przypadku, gdy zwierzę doświadcza ataków padaczkowych, ważne jest zachowanie spokoju i podjęcie odpowiednich działań, takich jak:
– Pilne wezwanie weterynarza
– Przestrzeganie zaleceń weterynarzy
– Sprawdzenie wartości krwi
– Podawanie benzodiazepin, jeśli weterynarz to zaleci.
Co to jest epilepsja idiopatyczna u psów?
Epilepsja idiopatyczna jest schorzeniem neurologicznym, którego przyczyny są często nieznane. Objawia się głównie konwulsjami, które z reguły występują w półkulach mózgowych. Przyczyny mogą obejmować zatrucia, infekcje w układzie nerwowym, problemy naczyniowe, nowotwory, zmiany metaboliczne lub nieprawidłowości w strukturze tkanki mózgowej. Diagnoza epilepsji idiopatycznej często polega na wykluczeniu innych schorzeń.
Epilepsja u psów starszych
W przypadku psów starszych, epilepsja może występować częściej z powodu ryzyka* wystąpienia guzów mózgowych lub problemów metabolicznych* związanych z wiekiem. Trudno jest właściwie zidentyfikować atak padaczki od innych nieepileptycznych zaburzeń. W takich sytuacjach istotne jest, aby poinformować weterynarza o stanie zdrowia psa oraz przedstawić jego pełną historię medyczną. Badanie fizyczne zdobywa znaczenie w celu zdiagnozowania przyczyny schorzenia.
Jeśli Twój pies doświadczył epizodów konwulsji lub ataków padaczkowych, ważne jest, aby skontaktować się z weterynarzem w celu kontrolowania objawów związanych z tym schorzeniem neurologicznym i zapewnienia mu optymalnego poziomu życia.
Najczęściej zadawane pytania – FAQ
Jak uspokoić psa z padaczką?
Uspokojenie psa podczas ataku padaczki wymaga przede wszystkim zachowania spokoju i unikania paniki. Ważne jest, aby nie próbować trzymać psa w trakcie drgawek, ponieważ można mu tym tylko zaszkodzić. Należy zapewnić mu bezpieczne środowisko – usunąć potencjalne zagrożenia, takie jak ostre przedmioty czy przeszkody. Po ataku, warto pozostać w pobliżu, głaskać psa i mówić do niego spokojnym głosem, aby poczuł się bezpieczniej i żeby powoli wrócił do normy.
Jakie są nietypowe objawy padaczki?
Nietypowe objawy padaczki u psa mogą obejmować różnorodne zachowania, które niekoniecznie muszą być powiązane z klasycznymi drgawkami. Mogą to być na przykład nagłe zmiany w zachowaniu, takie jak nadmierna agresja, stany lękowe, dezorientacja, a także drżenie mięśni. Czasami można zauważyć u psa również objawy tzw. 'aury’, takie jak wpatrywanie się w przestrzeń, niechęć do ruchu, czy też nadmierna skłonność do chowania się w ciemnych miejscach. Warto zwrócić uwagę na każdą zmianę w zachowaniu psa.
Jak długo może żyć pies, który ma napady padaczkowe?
Życie psa z padaczką może być dość zróżnicowane i zależy od wielu czynników, w tym przyczyny padaczki, skuteczności leczenia oraz ogólnego stanu zdrowia psa. Wiele psów z padaczką może prowadzić normalne, długie życie, pod warunkiem, że są regularnie monitorowane przez weterynarza i stosują odpowiednie leczenie. Przy dobrej opiece i zarządzaniu chorobą, psy te mogą żyć przez wiele lat; jednak niektóre mogą mieć również komplikacje, które mogą skrócić ich życie. W każdym przypadku istotne jest, aby być w stałym kontakcie z weterynarzem.
